Hua Upp !
.
.
.

ตอนที่ตื่นขึ้นมาเมื่อเช้านี้ ที่ปลายเตียงของฮั้วมียักษ์ตัวนึงยืนอยู่
ฮั้วไม่เคยเจอยักษ์มาก่อน ....
จึงไม่รู้หรอกว่าปกติพวกมันมีท่าทางยังไงเวลาที่มีความสุข โกรธ หรือว่ากำลังหิวโซ
… เพียงแต่ยักษ์ตนนี้ดูเศร้า ...
"เกิดอะไรขึ้นหรอ" ฮั้วรวบรวมความกล้าถามออกไปด้วยเสียงหวาด ๆ เล็กน้อย
เมื่อได้ยินฮั้วถาม เจ้ายักษ์ก้มมองดูมือใหญ่เทอะทะของตัวเอง แล้วพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ
"บางคราว ข้ารู้สึกอิจฉาพวกเจ้านะ .. เจ้าเพื่อนตัวเล็ก" ยักษ์ตอบ
"ดูสิ เห็นมือของข้านี่มั้ย มันใหญ่เกินกว่าจะชูขึ้นแล้วโบกไปมา …
ส่วนขาก็หนักจนยกเดินลำบาก หรือแม้แต่ยืนเฉย ๆ ก็เถอะ ..

.. โอ ข้าเหนื่อยและเพลียเหลือเกิน ..
ข้าอยากจะวิ่งไล่จับนก หรือเต้นระบำท่ามกลางหิมะดูบ้าง

...
..

หากฮั้วสามารถบอกได้ .. ก็อยากให้เค้าลองเอาสองมือนั้น.. กอดตัวเองบ้าง..



..
...

ฮั้วไม่แน่ใจ ระหว่างความสับสน หรือเป็นเพราะฮั้วฟุ้งซ่านกับเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องไปเอง
ฮั้วรู้สึกเหมือนตัวฮั้วเองนั้น ยุ่งอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่.. ใช้เวลาส่วนมากอยู่กับหน้าโน๊ตบุ๊คนี่
ฮั้วรู้สึกว่าเหนื่อย ทั้งที่ก็เพียงแค่ มองหน้าจอและใช้โสตในการฟังเสียงเท่านั้นเอง..
ฮั้วรู้ว่าตอนนี้ฮั้วควรทำสิ่งไหน แต่ฮั้วก็ตัดสินใจ " กระทำในสิ่งตรงข้าม"
ฮั้วอยากใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด แต่ฮั้วก็เลือกมอบความบันเทิงให้ตัวเอง
ด้วยการไปดูหนัง กินอาหารนอกมหาลัยฯ และ.. ใช้เงินไปอย่างเปลือกหอย
เหอะ เหอะ เหอะ .. รู้นะ ส่วนที่แย่ แต่ก็ยังเลือกทำได้อีก ..
หนึ่งเดือนในชีวิตนักศึกษา ปีสี่.. ฮั้วกดเงินไป 17,000 บาท
เคยคิดว่า... หากเราหาเงินเอง ก็คงรู้จักใช้จ่ายมากกว่านี้ละมั้ง
แล้วถ้าหากพฤติกรรมที่เป็นอยู่อย่างต่อเนื่องแบบนี้ มันสืบเนื่องไปยังอนาคต
ฮั้วก็คงจะแย่แน่แน่ ...


...
..



..
...

สามวันที่ผ่านมาฮั้วไปดูหนังมาสองเรื่องละค่ะ
หนังเรื่องคนเหล็กและทรานส์ฟอเมอร์สนุกมากมายเลย .. นั่งหัวเราะและนั่งลุ้น
คล้ายกับ หนังจบแต่อารมณ์ยังไม่จบ ขนาดนั้นเลยทีเดียว..
ฮั้วเคยปลื้มบับเบิ้ลบีมากมายจากภาคที่แล้ว ...
แต่ตอนนี้ ฮั้วรู้สึกว่าฮั้วชอบ อ๊อฟติมัติ แล้วละ...น่ารักไม่ไหวแล้ว.. ++




มีคนบอกว่า อย่าดูหนังในช่วงเวลาที่ติดกันมากไป เพราะจะทำให้เราเอามาเปรียบเทียบกัน
แต่สำหรับฮั้วนั้น ฮั้วว่าไม่หรอก หนังแต่ละเรื่องก็ให้อรรถรสในการเสพต่างกันนี่นา...
และที่สำคัญ มันก็ขึ้นกับมุมมองว่าเราจะมองมันยังไงมากกว่า ละนะ...


...
..